خوردگی ناشی از کلراید دلیل غالب خرابی و ازهم‌پاشیدگی ساختارهای بتنی است ، در شرایط خیس شدن و خشک شدن بتن آب جذب می‌کند ، رطوبت و نمک‌های محلول روی مقاوم‌سازی نزدیک سطح تاثیر می‌گذارد و سبب بروز ورقه یا پوسته‌شدن بتن می‌شود ، برای کاهش تاثیر یون کلراید وارد شونده به بتن و کم اثرپذیر سازی متعاقب بتن مقاوم شده باید نفوذپذیری پایینی داشته باشد.

می‌دانیم که افزودن الیاف فولادی فراتاو در بتن کنترل ترک بهتری را به همراه دارد ، و خواص مکانیکی بتن را ارتقا می‌دهد ، الیاف فولادی فراتاو راندمان بخش بتنی زیر کشش ، خمش ، برش و پیچش را بهبود می‌بخشد ، سختی بتن را افزایش می‌دهد و مقاومت خستگی و مقاومت ضربه‌ای را نیز بهبود می‌دهد . حساسیت بسیار کمتر به خوردگی الیاف فولادی فراتاو در بتن‌های مقاوم شده وجود دارد.

در بتن‌های الیافی مقاوم شده با الیاف فولادی فراتاو سودمندی‌های بسیار نسبت به روش‌های سنتی مسلح سازی مانند استفاده از میلگردهای آجدار وجود دارد.

تمایل کمتر به ترک‌خوردگی

افزایش تمایل به جوش خوردگی ترک‌ها در ترکیب‌های مقاوم شده‌ی الیافی وجود دارد.

قطر کوچک الیاف فولادی فراتاو منجر به شکل‌گیری زنگ‌زدگی کافی ، برای ایجاد مقیاس در بتن نمی‌شود.

کمبود رسانایی الکتریکی به سبب گسسته بودن الیاف فولادی فراتاو ، و پراکندگی تصادفی و غیر پیوسته در مخلوط الیاف فولادی فراتاو ، اجازه به وجود آمدن هیچ سازوکاری را برای انتشار خوردگی را نمی‌دهد.

میکرو ساختار ماتریس بهبودیافته و ناحیه گذر سطح مشترک با چگالی بالاتر در الیاف فولادی فراتاو در مقایسه به فولاد سنتی وجود دارد.

ترکیب ساختار ارتقا یافته با در نظر گرفتن عملیات کشش برای تولید سیم (مفتول) و الیاف فولادی فراتاو منجر به تنظیم و صف‌بندی دانه‌های فریت می‌شود که در نتیجه به ایجاد همگنی در سطح می‌انجامد و مقاومت خوردگی در مقایسه با میلگردهای آجدار را افزایش می‌دهد.

الیاف فولادی فراتاو نزدیک به سطح یک بتن در معرض آب‌وهوا می‌تواند نشانه‌هایی از خوردگی از خود نشان دهد ، که به دلیل واکنش‌های کربناتی اطراف بتن رخ می‌دهد.

این یک فرآیند طبیعی است وقتی‌که دی‌اکسید کربن در هوا منجر به کاهش سطح قلیایی بتن می‌شود و مقدار پی . اچ (PH)  بتن افت می‌کند. این فرایند در سطح بتن آغاز می‌شود و تا زمانی که مقدار کافی دی‌اکسید کربن وجود داشته باشد به سمت درون بتن ادامه می‌یابد ، اما به‌سختی در بتن‌های الیافی فراتاو به 5 میلی‌متر می‌رسد. در نگاه اول به نظر می‌رسد که الیاف فولادی در معرض خوردگی شدید قرار دارد ، به‌ویژه در نزدیکی سطح بتن ، جایی که پوشش خیلی نازک است . آزمایش‌های بسیار زیادی در کشورهای مختلف جهان و ایران انجام‌شده است ، که نشان می‌دهد حتی در زمانی که برخی از الیاف فولادی سطحی دچار خوردگی می‌شوند هیچ تاثیر ناسازگاری روی پیوستگی ساختاری بتن نخواهد داشت و خوردگی منجر به پوسته‌شدن بتن نمی‌گردد.

خطر خوردگی در مقاوم‌سازی به‌وسیله میلگردهای آجدار سنتی بسیار بیشتر از الیاف فولادی فراتاو است.

در زمانی که میلگردهای آجدار شروع به خوردگی می‌کنند ، مقدار نمک کلراید از چهار دهم درصد وزن خطوط سیمان بیشتر می‌شود ، در مقایسه با این بتن مقاوم شده با الیاف فولادی فراتاو مقاومت بسیار بیشتری در برابر خوردگی دارد و می‌تواند تمرکز کلراید تا نزدیک به سه تا چهار درصد را نیز بدون نگرانی تحمل کند.

از نگاه فنی افزودن الیاف فولادی فراتاو ، به روش‌های گوناگون ، بهبود راندمان بتن مقاوم شده را به همراه دارد ، و چرخه طول عمر ساختار بتنی را افزایش می‌دهد.