در مصرف مقادیر معمولی الیاف فولادی، تاثیر آن بر مقاومت فشاری بتن کم و تقریبا ناچیز نشان داده‌شده است. افزایش‏ مقاومت فشاری برای الیاف‏ فولادی از محدوده ناچیزی تا حدود 23 درصد برای بتن الیاف فولادی با مقدار الیاف فولادی دو درصد حجمی (معادل 160 کیلوگرم بر مترمکعب) با نسبت ابعادی 100 برای نتایج آزمایش نمونه‏ های استوانه ‏ای 150 در 300 میلی‌متر (معادل 6 در 12 اینچ) گزارش‌شده است. اخیرا در مطالعات جدید با استفاده از نسل جدید الیاف فولادی افزایش مقادیر بالاتری از مقاومت فشاری بعد از ترک گزارش‌شده است.

منحنی ‏های تنش-کرنش فشاری برای مقادیر بالای الیاف فولادی در بتن الیاف فولادی، افزایش ناچیزی در کرنش در بالاترین مقدار تنش را نشان می­ دهد و شیب بخش نزولی نسبت به نمونه‌های کنترل بدون الیاف کمتر است. این مسئله نشان‏گر طاقت بالاتر نمونه الیاف فولادی به‌عنوان معیاری برای جذب انرژی در طول تغییر شکل است. طاقت بهبودیافته در فشار که مربوط به الیاف فولادی است در جلوگیری از شکست ناگهانی تحت بارگذاری استاتیک و در جذب انرژی تحت بارگذاری دینامیکی مفید است. باید توجه شود که مدول الاستیسیته بتن (در ناحیه صعودی خطی قبل از ترک) توسط الیاف فولادی تحت تاثیر قرار نمی‌گیرد زیرا الیاف فولادی تنها بعد از ترک خوردن بتن موثر می‌باشد. در طول مرحله شکست در فشار (بعد از ترک‌خوردگی) الیاف نوعی محصورشدگی را فراهم می‏ کند که مشابه با تقویت عرضی است. در نتیجه، در ستون‌های بتنی مسلح ساخته‌شده با بتن الیافی، حضور الیاف مانع از پوسته‌شدن زودهنگام کاور بتن می­ شود و شکل‌پذیری اعضای تحت بارگذاری محوری را بهبود می ­بخشد.